غربت را نباید در الفبای شهر غریب جستجو کرد همین که عزیزت نگاهش را به دیگری فروخت تو غریبی

پس از این دو جمله میشه کاملا اثبات کرد که:

ما هیچ وقت نمیرسیم.....!!

یا حق

هیچ نیامدی مهربان وقتی دست پائیز زده ام به انار ترک خورده باغ خانه مان نرسید با خود خندیدم و دانستم دیگر هرگز طلوع نخواهی کرد....

ما هیچ وقت نمی رسیم.....

سلام دوستان به قول شهرام رویا ما هیچ وقت نمیرسیم

البته منظور خودم و شهرام رویاست شما که ایشاالله تا حالا رسیدید و به گمانم رسیدید که هیچ ..گذشتید

این حرف من رو به یاد یه جمله میندازه :

(( چه حکمتی ست که فراموش شده گان هیچ وقت فراموش کننده گان را فراموش نمی کنند ))

قبر مرا نیم متر کمتر عمیق کنید تا پنجاه سانت به خدا نزدیکتر باشم.

بعد از مرگم، انگشت‌های مرا به رایگان در اختیار اداره انگشت‌نگاری قرار دهید.

به پزشک قانونی بگویید روح مرا کالبد شکافی کند، من به آن مشکوکم!

ورثه حق دارند با طلبکاران من کتک‌کاری کنند.

عبور هرگونه کابل برق، تلفن، لوله آب یا گاز از داخل گور اینجانب اکیدا ممنوع است.

بر قبر من پنجره بگذارید تا هنگام دلتنگی، گورستان را تماشا کنم.

کارت شناسایی مرا لای کفنم بگذارید، شاید آنجا هم نیاز باشد!

مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند.

روی تابوت و کفن من بنویسید: این عاقبت کسی است که زگهواره تا گور دانش بجست.

دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال کنند. در چمنزار خاکم کنید!

کسانی که زیر تابوت مرا می‌گیرند، باید هم قد باشند.

شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبکاران ندهید.

گواهینامه رانندگیم را به یک آدم مستحق بدهید، ثواب دارد.

در مجلس ختم من گاز اشک‌آور پخش کنید تا همه به گریه بیفتند.

از اینکه نمی‌توانم در مجلس ختم خودم حضور یابم قبلا پوزش می‌طلبم.

به مرده شوی بگویید مرا با چوبک بشوید چون به صابون و پودر حساسیت دارم.

چون تمام آرزوهایم را به گور می‌برم، سعی کنید قبر مرا بزرگ بسازید که جای جسدم باشد

میدونید چرا؟!

چون ما هیچ وقت نمی رسیم

دوست داشتم این مطلب در یکی از مجلات از جمله چلچراغ یا همشهری جوان به چاپ برسه اما به علت

برخی از مشکلات مجبورم در وبلاگ این مطلب رو به چاپ برسونم.

هر چند کمال تبریزی و اقای سجاده چی نویسنده سریال شهریار تاریخ رو تحریف کردند و نقد اساسی که

بعدا در وبلاگ خدمت این دو هنرمند گرامی وشما دوستان عزیز تقدیم خواهم کرد. اما موضوع این نوشته

بر میگرده به بازی زیبای اردشیر رستمی امیدوارم نظرات شما برای من کارساز باشه و با نوشته های

خود در بخش کامنت من رو راهنمایی کنید شاد باشید و شاعرانه زندگی کنید.

بازي ماندگار اردشير رستمي در سريال شهريار

درست در زماني كه نام شاعران بزرگ ونويسنده گان نام دار ايراني رو به فراموشي مي رفت. كمال تبريزي با شهريار از راه رسيد

هرچند نقدهاي زيادي راجع به اين سريال شده است.اما نكته اي كه حائز اهميت است اين است كه كمال تبريزي با اين اثر گام بزرگي

براي نسل موجود وبعدي برداشت.

وقتي نام وياد شاعران و نويسنده گان ايران رو به فراموشي ست هرگز نبايد انتظار اين را داشته باشيم كه فيلم هايي چون 300 ساخته نشوند.

حرف هاي زيادي براي كمال تبريزي هست اما علت اصلي اين نوشته به بازي اقاي اردشير رستمي بر ميگردد. وانتخاب صحيح وي

درنقش جواني شهريار

اردشير رستمي را بيشتر به عنوان كاريكاتوريست،تصويرساز،مجسمه سازو معمار ميشناسيم. اما پخش سريال شهريار به كارگرداني

كمال تبريزي چهره ديگري از رستمي به عنوان بازيگر معرفي كرد.با اين اوصاف براي مخاطب عام تلويزيوني كه با سريال شهريار

براي اولين بار رستمي را در چهره يك بازيگر تلويزيوني تماشا ميكند، شناخت و اشنايي او با توجه به كارنامه موفق اش در هنر هاي

تجسمي يقين خالي از لطف نخواهد بود.

(( درباره انتخاب اردشير رستمي اقاي حبيب رضايي گفته است: اردشير رستمي گنجينه بزرگي از شعر را در خود دارد. او همواره1

با شيفتگي از شهريار سخن مي گويد و انتخاب او مي توانست اتفاق بسيار خوشايندي باشد. رضايي ادامه داد: بعد از اين كه اقاي كمال

تبريزي اردشير رستمي را ديد، او را بهترين گزينه دانست))

بنده شخصا اردشير رستمي را از نزديك ملاقات نكرده ام . اما هر بار كه بازي زيبايش را نگاه ميكنم احساس ميكنم كه وارد جهاني

تازه مي شوم.جهاني كه در جستجوي خويشتن خويش با حس واحساس براي مخاطب مي افريند. بازيگري سرشار از تازه گي وزيبايي

و ساده گي در نقش خويش و ديالوگ هايي كه بخودي خود نقش را رقم نمي زند .بلكه نوع برخورد بازيگر با نقش خويش ان را در ذهن

مخاطب جاي مي دهد . گويي بازي رستمي خود شعرهاي شهريار است .

گاهي سكانس هاي خاص سريال قضاوت درباره بازي نقش شهريار را مشكل مي كند. رستمي اما بازيگر سكانس ها نيست بازيگري

با بيان و احساسي ساده و حس هاي پيچيده است. او بدون اينكه بداند مخاطبش كيست چنان غرق بازي ميشود كه در انتقال اين احساسات

بر مخاطب موفق مي شود.

در طول زندگي شهريار و در روند فيلم نامه شاعر همه چيز را ازدست داده وحزن وتنهايي و انتظار حس هايي است كه براي بازيگر

باقي مي گذارد و همين ها باعث بازي احساسي اردشير مي گردد. گويي اردشير رستمي  دِ يني نسبت به شهريار و شعر هايش دارد كه

با بازي خود در اين سريال ان را ادا مي كند و اين خود باعث ستايش است.

رستمي به دنبال ارائه معناهاي گمگشته و حس هاي زيباي ديالوگ هاست. بازي او به سمت معنا سير مي كند اما اين معناها خود معناي

تازه اي را مي افرينند . از ويژه گي هاي بازي او استفاده از قدرت گفتار ديالوگ هاست كه نهايت استفاده را مي كند.

يكي از تكنيك هاي بازي رستمي به سكانس هاي خاص سريال مربوط مي شود. يعني عينيت دادن به بازي و شخصيت شهريار، هنر و

شاعري نياز به نبوغ دارد . به طوري كه اين حالت طبيعي و واقعي بازي كردن بازيگر را به مخاطب نشان مي دهد.

ايا بازي رستمي چيزي جز يك برخورد ساده ،عميق و ضربتي به ديالوگ هاست؟

به نظر من رستمي بازي نمي كند نقش او در اين سريال جوششي و محزون است از درون شاعري زخم خورده كه او را در وجود خود

اجين كرده و همين امر باعث مي شود كه در ذهن مخاطب شهريار زنده مي شود.

رستمي با نگاهي فلسفي ، ساده و در عين حال پيچيده خود را به پوست و خون شهريار گره مي زند.

اگر چه سانس هاي مختلف مي تواند باعث بر جسته شدن شخصيت اردشير رستمي و تبديل ان به شهريار گردد. ولي كاركرد اصلي خود را جايي پيدا ميكند كه بازي شخصيتي و احساس اردشير رستمي ان را پر رنگ ميكند.

و حرف اخر اينكه:

بازي اردشير رستمي در سريال شهريار بسيار سخت و در عين حال احساسي مي باشد. واين بار كمال تبريزي با معرفي اين هنرمند گرامي به جامعه سينما و تلويزيون اميد اين را دارد كه اتفاقات زيبايي در اينده اي نه چندان دور براي ايشان در پيش باشد.

رضا آخشام   اروميه

 آدرس ايميل

 akhshaam@yahoo.com

((منابع)):1 www.ksabz.net

يا حق

با سلام خدمت تمام دوستان

اميد كه خوب باشيد معمولا متنهاي من نوشتار رسمي نداره برا همين ميرم سر اصل مطلب

خوب يك   سال گذشت و باز سالي از عمر ما نيز گذشت من روزگار خوشي تو چند سال اخير نديدم يعني شايد مقصر خودم بودم و يا اينكه تقدير چنين بود ديشب تا صبح نخوابيدم و مطلبي آماده كرده بودم اما منصرف شدم تمام متن رو براتون بنويسم

فقط  اينو مينويسم كه..

...وبعد خداحافظي كرد باهام درست روز چهارشنبه سوري دو سال پيش بود اونقدر تو فكر فرو رفته بودم كه خودمو تو گيشا پيدا كردم واي

شايد به اتوبوس نرسم شهرام زنگ زد ميام دنبالت بريم ترمينال غرب ..بليط گرفته بودم و شب قبلش با شهرام خونه امير قاسمي زاده بوديم اصرار ميكردند كه شب چهارشنبه سوري با هم باشيم اما بايد ميرفتم و بمب..

صداي عجيبي باز منو به حال خودم برگردوند با خودم گفتم بابا اينا كين به جاي بمب دستي تو گيشا داشتن كپسول پيك نيك مي تركوندند

با هزار مصيبت و راهبندون خودم رو به شهرام رسوندم امير هم باهاش بود سوار ماشين شدم و رفتيم ترمينال غرب بازم اصرار ميكردند كه بمونم راستش خودمم نميخواستم برگردم و ميخواستم يك بار ديگه ببينمش....... سوار اتوبوس شدم و اتوبوس حركت كرد

اشك چشمام رو پر كرده بود دل كندن از اون و شهرام برام سخت بود نميدونم چرا اينقدر  بهش انس گرفته بودم كه هر وقت كه بر ميگشتم اشك از چشام سرازير ميشد نزديكاي هشتگرد اتوبوس وايساد نميدونم چي شده بود كه هر كاري كردند اتوبوس مجدادا روشن نشد

آقايون خانوما لطفا پياده شيد اتوبوس مشكل پيدا كرده زنگ زديم برامون اتوبوس بفرستن الانه كه برسه لطفا پياده شيد و وسايلتونو جمع كنيد

صداي راننده بود ديگه طاقت نياوردم فوري زنگ زدم به شهرام

الو شهرام ...سلام..اتوبوس خراب شده ميخوام امشبو باهم باشيم نيم ساعت بعد شهرام و امير رسيدند و.........

الان دو سال گذشته و من تا همين قدر از نوشته ديشب رو براي شما نوشتم يادمه چند سالي هست كه موقع تحويل سال خونه نبودم دوست نداشتم كسي دورو برم باشه دوست داشتم موقع تحويل سال تنها باشم چون بغضم ميگيره امسالم شايد همين طوري باشه كه ميگم اما نه...

از همين الان ميرم و ميشينم خونه چون قراره بعد مدتها شهرام بياد پيشم و بهترين كار هم همينه كه هست از الان ميرم و ميشنم و منتظر ميمونم

اميدوارم سال جديد طلوع خوشي براي شما و خانواده محترمتان داشته باشه و هر روزتان نوروز باشه

رضاآخشام اروميه ۲۹/۱۲/۱۳۸۶

Where do I begin از کجا شروع کنم ؟ To tell the story of how great a love can be برای گفتن داستانی که نهایت بزرگی عشق را نشان میدهد The sweet love story that is older than the sea داستانی شیرین از عشق که عمرش از دریاها نیز بیشتر است The simple truth about the love she brings to me حقیقتی ساده درباره عشقی که او به من هدیه کرد Where do I start از کجا شروع کنم ؟ With her first hello با اولین سلامش She gave a meaning to this empty world of mine معنای جدیدی به جهان پوچ من داد There will never be another love ، another time که در آن هیچ تکرار و علاقه دیگری نبود She came into my life and made the living fine او به زندگی من پا گذاشت و آن را شیرین کرد ... She fills my heart او قلب مرا پر کرد ... With very special things او قلب مرا با چیزهای خاص پر کرد With angle songs ، with wild imaginings با آواز فرشته ها ، با تصوراتی حاصل از اشتیاق و علاقه زیاد She fills my soul with so much love و روح مرا با انبوهی از عشق پر کرد That anywhere I go ، I am never lonely with her along برای همین هر کجا که بروم تنها نخواهم ماند ?! Who can be lonely با وجود همراهی او چه کسی تنها خواهد ماند ؟! I reach for her hand It is always there و هر وقت در جستجوی دستان او باشم او در کنار من است How long does it last چه مدت ممکن است از این عشق گذشته باشد ؟ ? Can love be measured by the hours in a day آیا می توان عشق را اندازه ساعات روز اندازه گرفت ؟ I have no answer now But this much I can say من هم اکنون هیچ جوابی ندارم اما همین قدر می توانم بگویم که ... I know I will need her till the stars all burn away می دانم به او احتیاج دارم تا زمانی که ستاره ها می درخشند And she will be there و او آنجاست

شما باور میکنید؟

یک شعربا ترجمه تقدیم دوستان میکنم از جمله شهرام عزیز چون میدونم تنها کسی که برام باقی مونده از اینهمه ادعا اونه

If you should die
before me, ask if you
could bring a friend.

اگر تو خواستی قبل از من بمیری

بهم بگو که می خوای یه دوست رو هم همراه خودت ببری یا نه .





If you live to be a hundred,
I want to live to be
a hundred minus one day,
so I never have to live
without you.

اگر می خوای صد سال زندگی کنی

من می خوام یه روز کمتر از صد سال زندگی کنم

چون من هرگز نمی تونم بدون تو زنده باشم.





True friendship is
like sound health;
the value of it is
seldom known
until it is lost.

دوستی واقعی مثل سلامتی هست

ارزش اون رو معمولا تا وقتی که از دستش بدیم نمی دونیم.





A real friend
is one who walks in
when the rest
of the world walks out.


یک دوست واقعی اونی هستش که وقتی میاد

که تموم دنیا از پیشت رفتن.



Don't
walk in front of me,
I may not follow.
Don't walk behind me,
I may not lead.
Walk beside me and
be my friend.


جلوی من قدم بر ندار

شاید نتونم دنبالت بیام.

پشت سرم راه نرو،

شاید نتونم رهرو خوبی باشم.

کنارم راه بیا و دوستم باش.



Friends are God's way of taking care of us.


دوستان، روش خدا برای محافظت از ما هستن.





Friendship is one mind
in two bodies.


دوستی یعنی یک روح در دو بدن .





I'll lean on you and
you lean on me and
we'll be okay

من به تو تکیه می کنم و تو به من

و اونوقت همه چیزمون مرتبه.





If all my friends were
to jump off a bridge,
I wouldn't jump with them,
I'd be at the bottom to
catch them.

اگر تمام دوستام بخوان از یه پل رد بشن،

من با اونا عبور نخواهم کرد،

بلکه اون طرف پل خواهم بود برای کمک به اونا.





Everyone hears
what you say.
Friends listen to
what you say.
Best friends
listen to what you don't
say.

هر کسی چیزایی رو که شما می گین می شنوه.

ولی دوستان به حرفای شما گوش می دن.

اما بهترین دوستان

حرفایی رو که شما هرگز نمی گین می شنون.



My father always used
to say that when you die,
if you've got five real friends,
then you've had a great life.;

پدرم همیشه بهم می گه موقع مردن

اگر پنج تا دوست واقعی داشته باشی ،

اونوقت هست که زندگی بزرگی داشتی.





Hold a true friend with both your hands.;


یک دوست واقعی رو دو دستی بچسب.



A friend is someone who knows
the song in your heart
and can sing it back to you
when you have forgotten
the words.;

یه دوست، فردی هست که آهنگ قلبت رو می دونه

و می تونه وقتی تو کلمات رو فراموش می کنی

اونا رو واسه ات بخونه

حالا نظرات شما میگه که من دوست واقعی بعد از شهرام دارم یا نه

شاد باشید و شاعرانه زندگی کنید

ترانه ای که نمیدونم از کیه تقدیم شما

یادمه اولین روزگونه هاموترکردید وقتی دیدید دیوونم حرفامو باور کردید
خیالتون راحت شد که بی شما می میرم محبت و ازاون وقت کمتر و کمتر کردید
گفته بودید با منید حتی اگه نباشم کلاغ خبر میاورد شب و با کی سر کردید
شما دوستم نداشتید از چشماتون می بارید ، نمیدونم شعرها مو واسه چی از بر کردید
از هر جا میگذشتید گل به پاتون می ریختم ، شما به جاش تو قلبم هزارتا خنجر کردید
عزیز بودید فراون زجرم دادید چه آسون ، وجودتونو با زجر واسم عزیزتر کردید
به یادتون نمونده تو اون غروب پائیز ، پیش هزار تا شاهد دستم انگشتر کردید
چه روزهائی که شونم پناه اشکاتون شد ، رو زانوهای خستم،خستگی رو درکردید
انگار خوشی نمی خواست من مزه شو بفهمم ، یه روز که گل میدادم نداده پرپر کردید
چیزی نبود تا اون روزآروم بودیم و خوشبخت ، تمام این کارهارو اون روز آخر کردید
پس نذرامون چی میشه ، حتماً به یادتون نیست واسه ضریح آقا نذر کبوتر کردید
حق با شماست من کجا ، شما کجا و تقدیر میوه خوشبختی رو همیشه نوبر کردید
من که چیزی نگفتم که دلتون گرفته ، این اولین بار که شما با هم قهر کردید
همون کلاغه میگفت یه جا شما رو دیده انگشترو تو دست یه کس بهتر کردید
من که پسش ندادم ، دادم به همسایتون گفتم دیگه درست نیست شما ما رو پر کردید
یه چیزی می نویسم خدا منو ببخشه ، اگه یه وقت بهم خورد منتظرم برگردید

باز مثل معمول اسم مستعاری که گرفتاری وبلاگ ما شده برای ما مطلبی فرستاد که خدا رفته گانش رو بیامورزه منو خیلی خندوند

دوستان به این سایت مراجعه کنید اگر پول دار شدم قول میدم نصف نصف همه شما رو پول دار کنم
شهرام جات خالی امشب خیلی خندیدم
اینم ادرس سایت پول دار شدن از طریق من
پولدار شوید و کلیک کنید و کمی بخندیدlol

خدا رو چه دیدی هر چند منو شهرام کتک این کارا رو قبلا خوردیم نوش جونمون

http://www.p30tabligh.com/?user=AkhshaM

سلام بر حيدربابا (حيدر بابيه سلام)
سروده استاد شهريار
حيدربابا نام كوهى در زادگاه استاد محمد حسين بهجتى تبريزى ملقب به شهريار است . منظومة « حيدربابايه سلام » نخستين بار در سال ١٣٣٢ منتشر شد و از آن زمان تا كنون به زبانهاى مختلفى ترجمه شده است . ليكن ترجمه بى بديل آن به شعر منظوم فارسى توسط دكتر بهروز ثروتيان شاهكارى ماندگار است . مترجم در توضيح هدف خود از انجام اين كار بسيار دشوار مى گويد : « زيبايى يك شعر در وزن و آهنگِ كلماتِ همنشين در يك بيت و هماهنگى آواها از نظر نرمى و درشتى و حتى برداشت و فروداشتِ حركات نهاده شده كه ذوق و استعداد هنرمند آنها را به هم دوخته ، است تا خواست دل او را به صورتى مؤثر و دل انگيز بيان كند . از همين روست كه هر گونه تغيير در صورتِ شعر زيبايى و دلربايى آن را پريشان مى سازد بى آنكه شايد به شكل خيالى يا معنى آن لطمه اى بزند . » با اين حال مترجم معتقد است كه هيچ ترجمه اى قادر به انتقال كاملِ بار احساسى و معنوى موجود در اين اثر نيست .

منتقدان در توجيه ترجمه زيباى ايشان اين مثل فرانسوى را متذكر شده اند كه : ترجمه به زن مى ماند اگر وفادار باشدزيبا نيست واگر زيبا باشد وفادار نيست.

حيدربابا سندى زنده است ، و پرده اى رنگين و برجسته از زندگى در روستا را نشان مى دهد . مضمون اغلب بندهاى آن شايستة ترسيم و نقاشى است . زيرا از طبيعت جاندار سرچشمه مى گيرد . قلب پاك و انسان دوستِ شهريار بر صحنه ها نور مى ريزد و خوانندگان شعرش را به گذشت هاى دور مى برد . نيمى از اين منظومه نامنامه و يادواره است كه شاعر در آن از خويشان وآشنايان و مردم زادگاه خود و حتى چشمه ها و زمينها و صخره هاى اطراف خشگناب نام مى برد و هر يك را در شعر خود جاودانگى مى بخشد

اما بعد...........

اوغلوم اوز شعرلريوي آناديلينده ياز کي  سنين آناندا اونلاري دوشونه بيلسين!